เหนื่อย ๆ รู้สึกเหนื่อย ๆ นะช่วงนี้ 555
หรือเพราะว่าเราเพิ่งจัดบ้าน เก็บของ ฯลฯ กันแน่นะ?
อีกแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น
ก็จะไปเป็นเด็กวาเซดะแล้ว
รู้สึกแปลก ๆ นิดนึงนะ 555
ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้พยายามแทบตาย
ดิ้นรนแทบตายให้ตัวเองมาถึงวันนี้
แต่พอ.. มาอยู่ตรงนี้แล้ว
วาเซดะอยู่ตรงหน้าแล้ว กลับเป็นอะไรที่รู้สึกหนักอึ้งเหมือนกันนะ
ก็มันเป็นการเรียนนี่นา..
จะทำได้หรือเปล่าก็ไม่รู้
ถ้าทำแล้วไม่ดีจะทำยังไงล่ะ
ทุ่มเทเงินทองและทุกสิ่งทุกอย่างไปหมดแล้ว
เสียดายเหมือนกันนะ
อยากเอาทุนไปใช้ในเรื่องที่มันก่อประโยชนืได้มากกว่านี้
หรือไม่ก็ ทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวไปเลย
แต่มันก็ไม่ได้หรอกนะ
เพราะตอนนี้ความรู้อะไรก็ยังไม่มีซักอย่าง
เรื่องที่ไปเรียนมหาลัยมาตั้ง 4 ปี ก็กลับไม่ได้อะไรซักอย่างเนี่ย
ก็น่าเซ็งอยู่หรอกนะ 555555
เอามาทำมาหากินไม่ได้
เลือกทางไม่ถูกเนี่ย ส่งผลจริง ๆ
เรียนวาเซดะ.. ดูดีเนอะ 5555
แต่จะเรียนได้ครบเทอมนึงไหมนะ?
การที่ต้องเรียนแต่เช้า แล้วเลิก 3 โมงเย็นทุกวัน
เราไม่ได้ทำมา 5 ปีแล้วนะ!!!
นี่จะทำได้จริงหรือเปล่าเนี่ย
ต้องนั่งรถไฟ ต้องนั่งรถเมล์
อากาศก็คงจะร้อยแน่ ๆ เลย
จะไหวไหมน๊า?
นึกถึงตอนเรียนภาษาจีน
ยังโดดเรียนบ่อย ๆ เลย
แต่ดีที่ อ เค้าสอนเราคนเดียว
ก็เลยเหมือนจะไม่เสียการเรียนเท่าไหร่ 555
ตอนนี้.. มีหลายความรู้สึกเลยนะ
ทั้งตื่นเต้น กลัว แล้วก็สงสัย
ไม่รุ้ว่า อนาคตข้างหน้าจะเป็นยังไงนะ
ตอนนี้ก็คงได้แต่ภาวนา..
ว่าไม่ว่าเราจะทำอะไรลงไป
ก็ขอให้มันทำให้เราได้เจอแต่เรื่องที่ดี ๆ ก็แล้วกัน ^^
edit @ 12 Apr 2008 01:06:37 by ミキ
